|
|
|||
|
Watersnoodramp 1953 Het weerbericht van 31 januari luid als volgt:
Zaterdagmorgen; Een harde westenwind
Zaterdagmiddag ; Westerstorm
Maar het is [ volgens vele ] een storm zoals
alle andere voorgaande stormen en dit geeft geen reden voor paniek en daar komt
nog eens bij dat de dijken nog in 1906 verhoogt en verzwaard zijn en dus
veilig
De hoofddirectie van Rijkswaterstaat maakt
zich echter wel grote zorgen en stuurt berichten met de meldingen van flink tot
gevaarlijk hoog water tijdens de vloed van komende nacht.
De zware orkaan die vrijdag in schotland veel
schade veroorzaakte draait op de Noordzee naar N.N.W en komt dus over zee recht
op de kust af
Het wordt een zware maar vooral langdurige
storm met windstoten van wel 200 km per uur. Wat er in theorie maar eens in de
300 jaar gebeurd, gebeurd, want tijdens de storm is het springvloed. De
waterstand loopt op tot 3 meter boven het N.A.P. Doordat de zware storm aanhoud
is er geen eb en blijft het water tegen de dijken aanbeuken en dan gebeurd er
waar de bewoners achter de dijken bang voor zijn: De noodklokken luiden en de
sirenes loeien ''het water komt eraan'' want om 03:00 kunnen de dijken de druk
van het water niet meer en breken
Doorgebroken Slobbergorsdijk onder Heijningen Grote delen van Zeeland Zuid-Holland en
West-Brabant komen onder water te staan
Op zondagmorgen komen de eerste radio
berichten over de net voltrokken watersnoodramp. Het eerst bericht melde dat er
maar "enkele polder zijn ondergelopen" maar elk uur word dat
bijgesteld
Pas op maandag als er weer verbinding is met het rampgebied wordt de omvang van de ramp pas goed duidelijk. 1835 mensen en 10.000 dieren zijn verdronken en 4500 gebouwen verwoest, Schouwen-Duiveland zijn verdwenen onder water. 70.000 mensen zijn geëvacueerd, en ondergebracht bij gast gezinnen in Nederland.
De kadaverploeg van Ooltgensplaat. Na de ramp komt de hulp van alle kanten.
Nederlandse, Engelse en Amerikaanse helikopter droppen voedsel, drinken en
goederen boven het getroffen gebied. Binnen 10 dagen stromen giften en goederen
uit de hele wereld binnen.
Militairen worden ingezet om de overgebleven
dijken te bewaken en om de kadavers te ruimen. Op 17 februari konden zij weer
huiswaarts keren.
Het duurt 9 maanden voordat het laatste
dijkgat is gesloten, dit is gedaan met caissons [ een techniek uit 1945] Op 6
november 1953 word het laatste gat gedicht door Koningin Juliana bij Ouwerkerk. Om een ramp zoals deze te voorkomen wordt er
in Februari een deltacommissie ingesteld De commissie moet onderzoeken wat de beste manier is om zo een ramp te
voorkomen. Ze komen tot de conclusie dat de deltawerken gebouwd moesten worden.
En in Mei van 1958 word het eerste deltawerk in gebruik genomen.
|
|
|
