![]() |
||||
|
|
Woudrichem Binnen de provinciegrenzen van Noord-Brabant ligt het stadje Woudrichem. Woerkum zoals de inwoners zelf zeggen heeft niet altijd in Brabant gelegen. Tot In het midden van de 19e eeuw was het een Hollandse stad. Het stadje wordt gedomineerd door de kerk met bijbehorende toren. In de volksmond wordt de toren 'mosterdpot' genoemd. Zijn officiële naam is Sint Martinuskerk.
De "mosterpot" De historie van het stadje is nauw verbonden
met de zalmvisserij. In de vesting is het visserijmuseum te bezoeken. Het
visrecht van Woudrichem en haar inwoners is het oudste en nog enig bestaande
visrecht in Nederland. Het recht werd op 3 juni 1362 geschonken aan de
poorters en poorterkinderen door Diederik Loef van Horne. Inwoners van
Woudrichem mochten in eeuwige erfpacht vissen in zijn viswater. De grenzen van
het viswater zijn al eeuwenlang inzet van veel discussie en ruzie.
De oude kern van Woudrichem vanaf de toren gezien De belangen van de vissers zijn door de eeuwen
behartigd door eigen organisaties zoals het vissersgilde. Wie heden ten dage met
netten wil vissen in Woerkums viswater moet lid zijn van de Coöperatieve
Visscherijvereniging De Hoop. De in 1909 opgerichte organisatie verleend tot op
de dag van vandaag de benodigde vergunningen. Als u geen inwoner bent van
Woudrichem dan krijgt u echter geen vergunning. En........ vrouwen mogen ook
geen lid worden van De Hoop, ook in het jaar 2000 niet !!
Woudrichem vecht tegen het water In 1993 en in 1995 stond het water van de Maas, Waal en Merwede letterlijk tegen de muren van de vesting Woudrichem. Traditiegetrouw wordt bij te hoog water de toegangspoorten van de vesting gedicht met een bekisting. In de muren van de vesting zijn sleuven aangebracht, in die sleuven komen balken. De ruimte tussen de balken wordt aangevuld met zand. In de vestingpoorten, maar ook in de vestingmuur zijn op diverse plaatsen stenen te vinden die de hoogte van het water aangeven in een bepaald jaar.
Bekisting in de poort In de belangrijkste poort ( de gevangenenpoort
) zit zelfs een stenen peilstok met daarop de waterhoogten van ondermeer 1993 en
1995, maar ook van 1953 en andere hoogwater- jaren. Tijdens de hoogwaterperiode
van 1995 werd duidelijk dat de vestingmuur toch niet zo sterk was als iedereen
wel dacht. In het kader van de Deltawet Grote Rivieren werd de hele vesting,
inclusief de stenen waterkering, opgeknapt en ......versterkt. Een grote zwarte
herinneringssteen, bevestigd in de muur van de Gevangenenpoort, herinnert aan
die bouw en sloopperiode
|
|
||