Het Haringvliet | Deltawerken

De haringvlietdam

 

Met de afsluiting van het Haringvliet – ter hoogte van het zeegat van Goeree – worden in één klap heel veel voordelen behaalt namelijk:

-Een groot gebied wordt beter beschermd.

-Een betere verdeling van zoet water.

Al deze voordelen gingen ook gepaard met problemen, want er moest een oplossing bedacht worden voor de afvoer van het overtollige Rijn en Maas water. Ook moest er een oplossing bedacht worden voor het eventuele drijfijs in de winter. De oplossing kwam er ook in de vorm van een spui-sluizencomplex met een doorstoom breedte van bijna 1000 meter !!!! De sluizen kunnen maximaal 25000M3 water per seconden doorlaten. Voor de scheepvaart wordt ook een schutsluis gerealiseerd.
Voor de bouw wordt tijdelijk een werk eiland aangelegd van 1400 bij 600 meter, middenin het Haringvliet. In november van het jaar 1958 kunnen de werkzaamheden aan het sluizencomplex beginnen. Ze bouwen de sluizen als eerste, maar eerst moeten er palen de grond in voor de fundering. In totaal verdwijnen er 21800 palen in de bodem !!!
In mei 1961 is het heien klaar. Op de heipalen komen pijlers te staan waartussen later de sluisdeuren komen te hangen. Over het complex komt een weg van 22 meter breed. Om alle spuisluizen goed te laten werken heeft men 68 machinekamers nodig. Het bouwen van al die sluizen heeft 96 miljoen gulden gekost, dat is exclusief de stalen schuiven en het mechanisch – elektrische deel van de sluizen. In de loop van 1966 zijn de stalen schuiven in de pijlers aangebracht en kunnen de machinekamers voor de eerste keer werken. Het automatische bedieningsgebouw wordt pas drie later gebouwd.

 

Dit is één van de schuiven

Nadat de sluizen klaar zijn is het de beurt aan de dam. Op dat moment is het nog een vreemd gezicht; twee sluiscomplexen [ schutsluis en spuisluis] eenzaam in het water.

IJs bij de Haringvlietsluizen. U kunt ook goed het verschil tussen zoet en zout water zien, links is zout en rechts is zoet.

Men begint met het dichten van twee kleine openingen aan de kant van Goeree-Overflakkee. Dat wordt gedaan door het opspuiten van zand en door de aanleg van twee bruggen over de Zuiderdiepboezem. Tussen de spuisluizen en Voorne-Putten ligt dan nog steeds een geul met een diepte van 20 meter. Deze wordt gedicht met een techniek die al eerder is gebruikt en die de bouwers heel goed beviel; namelijk de kabelbaan. Nadat de kabelbaan de geul heeft gedicht kan men beginnen met het opspuiten van het zand op de stenendam.
In 1970 is het dan zover. Het zesde Deltawerk is klaar.

 

Terug naar hoofdmenu