Woudrichem

Binnen de provinciegrenzen van Noord-Brabant ligt het stadje Woudrichem. Woerkum zoals de inwoners zelf zeggen heeft niet altijd in Brabant gelegen. Tot In het midden van de 19e eeuw was het een Hollandse stad. Het stadje wordt gedomineerd door de kerk met bijbehorende toren. In de volksmond wordt de toren ‘mosterdpot’ genoemd. Zijn officiële naam is Sint Martinuskerk.

 

De “mosterpot”

De historie van het stadje is nauw verbonden met de zalmvisserij. In de vesting is het visserijmuseum te bezoeken. Het visrecht van Woudrichem en haar inwoners is het oudste en nog enig bestaand visrecht in Nederland. Het recht werd op 3 juni 1362 geschonken aan de poorters en poorterkinderen door Diederik Loef van Horne. Inwoners van Woudrichem mochten in eeuwige erfpacht vissen in zijn viswater. De grenzen van het viswater zijn al eeuwenlang inzet van veel discussie en ruzie.

 

De oude kern van Woudrichem vanaf de toren gezien.

De belangen van de vissers zijn door de eeuwen behartigd door eigen organisaties zoals het vissersgilde. Wie heden ten dage met netten wil vissen in Woerkums viswater moet lid zijn van de Coöperatieve Visscherijvereniging De Hoop. De in 1909 opgerichte organisatie verleend tot op de dag van vandaag de benodigde vergunningen. Als u geen inwoner bent van Woudrichem dan krijgt u echter geen vergunning. En…….. vrouwen mogen ook geen lid worden van De Hoop, ook in het jaar 2017 niet !!

 

Woudrichem vecht tegen het water

In 1993 en in 1995 stond het water van de Maas, Waal en Merwede letterlijk tegen de muren van de vesting Woudrichem. Traditiegetrouw wordt bij te hoogwater de toegangspoorten van de vesting gedicht met een bekisting. In de muren van de vesting zijn sleuven aangebracht, in die sleuven komen balken.  De ruimte tussen de balken wordt aangevuld met zand. In de vestingpoorten, maar ook in de vestingmuur zijn op diverse plaatsen stenen te vinden die de hoogte van het water aangeven in een bepaald jaar.

 

Bekisting in de poort

In de belangrijkste poort (de gevangenenpoort) zit zelfs een stenen peilstok met daarop de waterhoogten van o.a 1993 en 1995, maar ook van 1953 en andere hoogwater- jaren. Tijdens de hoogwaterperiode van 1995 werd duidelijk dat de vestingmuur toch niet zo sterk was als iedereen wel dacht. In het kader van de Deltawet Grote Rivieren werd de hele vesting, inclusief de stenen waterkering, opgeknapt en ……versterkt. Een grote zwarte herinneringssteen, bevestigd in de muur van de Gevangenenpoort, herinnert aan die bouw en sloopperiode.

 

Terug naar hoofdmenu